Żałoba Wielkiego Piątku

22-04-2011

Ocena: (0)

To dzień męki i śmierci Chrystusa. Kościół rozmyśla nad męką swojego Pana i Oblubieńca, adoruje krzyż, wstawia się do Boga za zbawienie całego świata. Chrześcijanie zachowują post (tylko jeden posiłek do syta) i wstrzemięźliwość od pokarmów mięsnych.

Wielki Piątek jest w całej Polsce dniem skupienia, powagi, wzmożonej pobożności i gorliwych praktyk religijnych.

W Wielkim Tygodniu, a przede wszystkim w Wielki Piątek, w sanktuariach zwanych kalwariami i w niektórych przyklasztornych kościołach odbywają się widowiska pasyjne. Po południu w bocznych nawach wszystkich świątyń odsłaniane są Groby Chrystusa. Obyczaj ten ma już w Polsce kilka wieków tradycji, a Groby Pańskie urządzane są z wielkim staraniem i troską o ich jak najpiękniejszy wystrój.

W przygotowaniach Grobów czynny udział biorą parafianie. Dzięki temu Groby Chrystusa, tonące w kwiatach i często z symbolami narodowymi, wzbudzają podziw wszystkich odwiedzających kościoły. Zwyczaj pobożnego ich odwiedzania, zwany potocznie chodzeniem na Groby związał się trwale z polską tradycją wielkanocną.

Z polską tradycją świąteczną - wielkanocną - związany jest także obyczaj straży grobowych. Co roku zaciągają je ochotniczo strażacy, żołnierze i przedstawiciele różnych organizacji do pilnowania grobów.

Liturgia Wielkiego Piątku oparta jest na wydarzeniach w ogrodach Getsmani. Jezus został pojmany i zaprowadzony do najwyższego kapłana Kajfasza. Rada i arcykapłani szukali na niego fałszywego świadectwa, a Święty Piotr zapierał się znajomości z Nim. Ostatecznie Rada podejmuje decyzję o zgładzeniu Jezusa i prowadzi Go przed oblicze Piłata. Widząc to Judasz zwraca srebrniki przyznając, że wydał niewinnego. Piłat próbuje uratować Jezusa korzystając ze zwyczaju uwolnienia jednego z więźniów. Jednak arcykapłani namawiają lud, aby głosował ze uwolnieniem Barabasza, a nie Jezusa. Tak się staje i Jezus zostaje przybity do krzyża.